LEKCJE MUZEALNE W BISKUPINIE,SZLAK PIASTOWSKI DO BISKUPINA,BISKUPIN,WENECJA,GĄSAWA,WIELKOPOLSKA,WYCIECZKI SZKOLNE

Biskupin Lekcje Muzealne


Program - trasa wycieczki : 
Biskupin - Wenecja - Gąsawa

Atrakcje: Lekcje Muzealne w Biskupinie, Rezerwat Archeologiczny na półwyspie Jez. Biskupińskiego, Biskupin, pamiątki i plenery filmu "Stara Baśń" wg. powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego, przejazd kolejką wąskotorową do Wenecji i Muzeum Kolejki Wąskotorowej w Wenecji , Rejs "Diabłem Weneckim" , Zamek w Wenecji i jego tajemnice

Lekcje Muzealne w Biskupinie:

LEPIENIE NACZYŃ Z GLINY 

Wiek uczestników: bez ograniczeń wiekowych

Na tej lekcji uczestnicy dowiadują się w jaki sposób powstawały pierwsze formy gliniane w epoce kamienia, jak lepiły garnki mieszkanki osiedla biskupińskiego- w jaki sposób je ozdabiały, wypalały. Możliwość obejrzenia replik naczyń z różnych kultur oraz zdobyta wiedza pozwolą uczestnikom wykonać własnoręcznie pamiątkę z gliny.

Część dydaktyczna:
1.Powitanie –
wprowadzenie do lekcji

2.Glina –tworzywo łatwo i powszechnie dostępne od najdawniejszych czasów

Figurki kultowe- paleolit, IX-VI tys. p. n. e. Bliski Wschód - rozwój rolnictwa, osiadły tryb życia, produkcja naczyń, słynne wypalenie koszyka oblepionego gliną jako hipoteza pierwszego etapu w produkcji naczyń,

3.Najstarsze formy ceramiczne na ziemiach polskich

4.Przygotowanie gliny (różnorakie domieszki) do lepienia

5.Techniki tworzenia naczyń:

6.Lepienie ręczne

7.Toczenie na kole

8.Powierzchnia naczynia – obróbka (gładzenie, zdobienia, wypalanie)

9.Osada w Biskupinie z poł. VIII w. p.n.e. – wyroby ceramiczne kultury łużyckiej ich rozmaitość kształtów oraz zdobienia

Część praktyczna :
1.Uczestnicy zajęć oglądają repliki naczyń z różnych kultur archeologicznych. Każda z osób biorących udział w zajęciach na swoim stanowisku pracy lepi garnek techniką znaną mieszkankom grodu biskupińskiego i ta samodzielnie wykonana forma staje się niezwykłą pamiątką z przyjazdu do rezerwatu.

2.Zakończenie zajęć (pakowanie form, mycie dłoni) –pożegnanie. 

TKACTWO

Wiek uczestników: od 10 lat

Na tej lekcji uczestnicy zobaczą jak dawniej z owczego runa przędzono nici i nauczą się tkać na mini krosienku tkackim, tak zwanym bardku. Każdy z uczestników stanie się właścicielem samodzielnie utkanej kolorowej krajki.

Część dydaktyczna :
1.Powitanie- wprowadzenie do lekcji,

2. Pierwsze ślady praktackich umiejętności-odciski plecionek na ceramice,

3.Bliski Wschód (neolit-przełom VII/VI tys. p.n.e.) pojawienie się tkanin lnianych oraz wełnianych.

4.Pierwsze europejskie dowody na istnienie tkactwa (Szwajcaria, Niemcy).

5.Źródła archeologiczne wskazujące na rozwój tkactwa na terenach Polski.

6.Tkactwo w osadzie biskupińskiej z poł. VIII w. p.n.e. omówienie poszczególnych etapów pracy: przygotowanie surowca (wełny) do przędzenia przędzenie, pionowy warsztat tkacki, technika tkania za pomocą tzw. ”bardka” tabliczki tkackie, farbowanie tkanin barwnikami roślinnymi.

Część praktyczna:
1.Uczestnicy zajęć przygotowują wełnę do przędzenia, następnie przy pomocy wrzeciona z przęślikiem robią nić. Głównym zadaniem osób biorących udział w zajęciach jest własnoręczne wykonanie paska przy pomocy „
bardka”. Pamiątką z tych zajęć jest samodzielnie utkana kolorowa krajka.

OZDOBY

Wiek uczestników: od 10 lat

Badania wykopaliskowe dowodzą, że ludzie od najdawniejszych czasów lubili nosić ozdoby. Wykonywano je z przeróżnych surowców naturalnych. Na tej lekcji uczestnicy dowiedzą się jakiego rodzaju biżuterię noszono w łużyckim Biskupinie, czy spełniała ona tylko rolę ozdobną? By odpowiedzieć na to pytanie uczestnicy sami wykonują kopie ozdób z drutu miedzianego: zapinkę, szpilę, zawieszkę oraz pierścionek.

Część dydaktyczna :
1. Powitanie-wprowadzenie do lekcji

2. Rola ozdób w pradziejach-surowce występujące w naturze. Brąz- stop mający nieznane dotąd cechy; wykorzystywany nie tylko do wyrobu ozdób, Żelazo-jego znaczenie w produkcji broni i narzędzi.

3. Omówienie technik stosowanych w produkcji różnych wyrobów z metalu: Podstawowa, (kucie,odlewanie, wyrób drutu), zdobnicza, wykończeniowa.

4. Drut materiałem wyjściowym do zrobienia wielu ozdób-wyklepywanie, ścienianie przy końcach, skręcanie, polerowanie.

5. Ozdoby w osiedlu biskupińskim sprzed 2750 lat – surowce z których powstawały ze szczególnym uwzględnieniem ozdób z brązu znalezionych podczas wykopalisk

Część praktyczna :
Uczestnicy lekcji otrzymują niezbędne narzędzia oraz kawałki miedzianego drutu z którego wykonują ozdoby wykorzystując archeologiczne motywy.Te zrobione własnoręcznie zawieszki, szpile, pierścionki, stają się pamiątką z zajęć.

PACIORKI

Zajęcia dla dzieci od 5 lat

Na tych zajęciach można dowiedzieć się w jaki sposób w pradziejach powstawały szklane paciorki oraz skąd przywędrowały one na nasz teren. Niebezpieczna oraz trudna technologia wytopu szkła, nie pozwala na pokaz tego procesu. Dlatego uczestnicy mogą ulepić z kawałków kolorowej modeliny i oczek mozaikowych paciorki na wzór autentycznych zabytków. Własnoręcznie wykonany naszyjnik staje się pamiątką z zajęć.

 Część dydaktyczna :
1. Wprowadzenie do lekcji,

2. Pierwsze ośrodki produkcji szkła – Babilonia, Egipt,

3. Fenicjanie i ich wynalazek- piszczel (300-20 r.p.n.e.).

4. Rola Rzymian w udoskonaleniu produkcji szkła,

5. Wczesne średniowiecze to czas, w którym mamy duży asortyment wyrobów szklanych, (ozdoby, naczynia, kostki mozaikowe).

6. Omówienie surowców do produkcji szkła; barwienie masy szklanej, produkcja ozdób z półsurowców szklanych,

7. Techniki którymi wykonywano paciorki szklane-opis,

8. Szklane granatowe paciorki odnalezione podczas wykopalisk prowadzonych na półwyspie biskupińskim,

Część praktyczna :
Uczestnicy otrzymują zestawy składające się z kawałków modeliny oraz oczek mozaikowych jest to materiał z którego lepią paciorki. Następnie są one utwardzane. Te kolorowe kolie stają się pamiątką z lekcji.

NAJSTARSZE PISMO

Wiek uczestników: od 10 lat

Pismo w starożytnym Egipcie. Powszechnie znanym faktem jest, że Egipcjanie do zapisu słów stosowali hieroglify, czyli obrazki przedstawiające różne przedmioty, postacie czy zwierzęta. Egipcjanie wierzyli w boskie pochodzenie pisma, nazywano je „pismem mowy boskiej”. Uczestnicy zajęć dowiedzą się jakimi narzędziami pisarskimi posługiwano się, jakie style miało to pismo i jak na ewolucję pisma wpłynęła dostępność papirusu.

Część dydaktyczna :
 1.Cywilizacja egipska trwająca prawie 3500 lat pozostawiła zdumiewające zabytki a jej elementy stały się podstawą naszej cywilizacji m.in. umiejętność pisania,

2.Położenie Egiptu- rola Nilu płynącego z gór Etiopii ku Morzu Śródziemnemu,

3.Poddani Faraonów-zhierarchizowana struktura,

4. Pojawienie się pisma wraz z powstaniem państwa Egipskiego 3100 lat p. n. e.

5.Hieroglify czyli święte ryty (rysunki), początkowo służące głównie do tworzenia inskrypcji religijnych, rzeźbionych w kamieniu, Hieratyka, Demotyka,

6.Papirus- jego rola jako materiału piśmiennego, Grecy Rzymianie

7.Roślina papirusu służąca do innych celów,

8.Zasady pisowni, czym pisano w starożytnym Egipcie,

9.822r. J. F. Champollion i „Kamień z Rosetty”.

Część praktyczna:
 Uczestnicy zajęć po wcześniejszych ćwiczeniach otrzymują fragmenty papirusów na których odwzorowują znaki pisma hieroglificznego. Ten zapisany własnoręcznie papirus jest pamiątką z lekcji.

ŁOWIECTWO PRADZIEJOWE

Wiek uczestników: od 10 lat

Uczestnicy zajęć w ramach praktycznej demonstracji dowiedzą się w jaki sposób rozpalano ogień, jak obrabiano krzemień z którego powstawały narzędzia. Omówiona zostanie przydatność tych narzędzi oraz ich zastosowanie. Lekcja kończy się praktycznym kursem łucznictwa pradziejowego dla wszystkich uczestników.

Część dydaktyczna :
1.Wprowadzenie do lekcji

2.Środowisko przyrodnicze w epoce kamienia,

3.Podstawy adaptacji kulturowej człowieka pradziejowego: wytwarzanie narzędzi krzemiennych, ich funkcja i sposoby posługiwania się nimi, wytwarzanie opraw narzędzi z drewna i kości poroża, metody niecenia ognia z zastosowaniem drewna, krzemienia pirytu i krzesiwa, złożone zastosowanie ognia, powstanie najstarszych odmian broni myśliwskiej i ich ewolucja, pierwsze zachowania społeczne, rola polowania zbiorowego, magia łowiecka, udomowienie psa myśliwskiego.

Część praktyczna :
Na strzelnicy za pomocą rekonstrukcji łuku i strzał z epoki kamienia każdy uczestnik zostaje przeszkolony z podstaw łucznictwa: pozycja łucznicza, chwyt cięciwy, przygotowanie łuku, zakładanie strzały, podstawy celowania instynktownego, wypuszczenie strzały.


ŻYCIE CODZIENNE MIESZKAŃCÓW BISKUPINA

Mieszkańcy Biskupina żyli 2750 temu zajmując się przede wszystkim uprawą ziemi oraz hodowlą zwierząt. Dietę swoją uzupełniali zbieractwem łowiectwem czy też rybołówstwem. Uprawiano wówczas m.in. 4 gatunki pszenicy, jęczmień, proso, soczewice, len. Hodowano zwierzęta: bydło, konie, owce, kozy, świnie, psy. W biskupińskich lasach można było spotkać niedźwiedzie, tury, dziki, jelenie. W jeziorze roiło się od szczupaków, płoci, okoni, leszczy, sumów. W lesie zbierano grzyby, jagody, poziomki, maliny. Biorąc udział w lekcji dowiecie się o sposobach zdobywania żywności, o przedmiotach codziennego użytku będących wyposażeniem chaty.

Część dydaktyczna :
1.Wprowadzenie do lekcji,

2.Przedstawienie historii badań osiedla łużyckiego w Biskupinie,

3.Omówienie funkcji grodu biskupińskiego z poł. VIII w. p.n.e. System umocnień osiedla wraz z zabudową, Obróbka drewna ( uczestnicy mogą zapozna się z replikami narzędzi),

4.Metody badania drewna archeologicznego,

5.Poznanie przez uczestników podstaw gospodarczych ówczesnej ludności: Pozyskiwanie żywności, mieszkańcy grodu byli przede wszystkim rolnikami( hodowali zwierzęta i uprawiali ziemię) dietę uzupełniano zbieractwem, rybołówstwem, polowano również na zwierzynę płową Garncarstwo, Tkactwo, Stroje mieszkańców grodu oraz ozdoby, Obróbka rogu oraz kości, Brąz –podstawowe metody odlewu brązu.

Część praktyczna :
1.Zajęcia prowadzone są w zrekonstruowanej chacie, w której płonie ogień a uczestnicy mają bezpośredni kontakt z wiernymi kopiami zabytków.

2.Słuchacze zachęcani są do czynnego udziału w lekcji poprzez: mielenie ziaren pszenicy na autentycznym kamiennym żarnie, wykonanie ciasta z roztartych ziaren, uformowanie placków oraz pieczenie tzw. podpłomyków,

3.Lekcja kończy się wspólna degustacją.

 DZIEJE PIENIĄDZA

Zajęcia prowadzone są dla dzieci od lat dziesięciu.

Uczestnicy lekcji poznają historię pieniądza, dowiedzą się jaką wartość miał pieniądz od czasów najdawniejszych aż po średniowiecze i na jakiej zasadzie działała mennica. Będą mogli zobaczyć kopie pierwszych polskich monet i własnoręcznie wybić kopię takiej monety. 

Część dydaktyczna:
1. Wprowadzenie do lekcji,

2. Płatność w czasach handlu wymiennego. Uczestnicy otrzymują do rąk siekierkę z brązu, skórę kuny, sól warzoną, jako popularne w Europie pieniądze przedmonetarne, przedmiotowe. Porównanie do środków płatniczych z innych kontynentów (muszelka kauri, manilla),

3. Pojawienie się pierwszych monet na świecie w Lidii ok. poł. VII w. p.n.e.

4. Produkcja i upowszechnienie monet w starożytnej Grecji ok. VI w. p.n.e Rola Fenicjan, Sztuka mennicza.

5. Wpływ Republiki i Cesarstwa Rzymskiego na upowszechnienie produkcji i obiegu monet w Europie: Od asa do denara ( wyjaśnienie powstania nazwy „wspólnej” waluty europejskiej ok.214 r. p.n.e.).

6. Rozpoczęcie produkcji monet w Polsce: Rola Bolesława Chrobrego w produkcji i obiegu monet rodzimych.

7. Zapoznanie z trzema wzorami denarów polskich-„PRINCES POLONIE”, ok. 1005r., „GNEZDUN CIVITAS” z 1000r., oraz denar Mieszka II „MISICO” ok.1013r.: wybór jednego wzoru monety przez uczestnika lekcji i wykonanie kopii jednej z najstarszych monet polskich.

Część praktyczna :
Etymologia słowa „
mincerz”. Uczestnicy otrzymują gładkie aluminiowe krążki, kolejno każdy uczestnik układa krążek między dwa odpowiednie stemple. Jednym uderzeniem młotka odciska jednocześnie dwa wzory. Wraz z opisem wykonanej kopii otrzymuje pamiątkę z lekcji.



Czas: 8 godzin

Cena:   przy min 40 os. -  40 PLN

 Ceny nie zawierają biletów wstępu do obiektów muzealnych i opłat za dodatkowe świadczenia.

Cena wycieczek jest skalkulowana przy założeniu, że miejsce wyjazdu i powrotu znajduje się w Poznaniu.

Zamawianie wycieczek, rezerwacja i zgłoszenie w sposób tradycyjny lub przez przez internet w panelu on-line


strona główna